dunavskiDunavski park


Najpoznatiji i najposećeniji je svakako Dunavski park. Lociran u samom centru grada, predstavlja omiljeno šetalište i mesto okupljanja Novosađana. Zahvaljujući svojoj autentičnosti, kvalitetno osmišljenom prostoru i raznovrsnom biljnom materijalu , Dunavski park je 1998. godine Uredbom Vlade Republike Srbije stavljen pod zaštitu kao spomenik prirode II kategorije.

Prostor na kome je podignut park je sve do 1895. godine bio muljevita depresija, liman-dunavski rukavac. Krajem 19. i početkom 20. veka počinje značajnije uređenje dela grada u kome se nalazi i današnji Dunavski park, tadašnja Promenada. Kako je tekla izgradnja, tako je uređivan i prostor Promenade, nasipanjem zemljišta i sadnjom drveća. Sredinom 30-tih godina prošlog veka izvršeno je nasipanje terena i formiranje staza, te ovako uređena i proširena Promenada dobija naziv Dunavski park. Današnji koncept parka daje dr Ratibor Đorđević 1958. godine. Rešenjem je zadržan najveći broj odraslog drveća, formirani su cvetni elementi, a uklonjena deformisana i nepoželjna stabla.

Centralni motiv parka je novoformirano jezero, u čijem centru se nalazi malo ostrvce sa žalosnom vrbom. Ovakva koncepcija parka je održana do danas, i podjednako je atraktivna kako i u vreme nastanka parka. Na veliku radost najmlađih posetilaca parka sve do prvih mrazeva na jezeru boravi par labudova, veći broj pataka i kornjačica.

Park je bogato ukrašen skulpturama koje umnogome doprinose svečanijem izgledu parka. Svakako su najvrednije „Nimfa“ (rad Đorđa Jovanovića), bista Branka Radičevića (rad I. Acina), figura Đure Jakšića (rad Jovana Soldatovića), bista Miroslava Antića (rad Pavla Radovanovića), figura prepodobnog Sergeja Radonješkog (rad V. Kulikova).

U parku se nalazi i rekonstruisana saletla, stilski ukomponovana u okružje parka, koja je mesto održavanja manjih koncerata i različitih kulturnih dešavanja tokom letnjih meseci.

Na osnovu svega iznetog može se zaključiti da park ima značajne prirodne, kulturne i tradicionalne vrednosti. Park je star preko 100 godina, o čemu svedoče brojna stara, lepo formirana stabla autohtone i alohtone flore, a ima i dosta egzota. Površina Dunavskog parka iznosi 39.300 m2. U parku je preko 600 stabala različitih biljnih vrsta. Posebne vrednosti su sadržane u obilju dendrološkog materijala, među kojima je najvredniji piramidalni hrast (Quercus pedenculata far. fastigiata), zatim drvored koprivića (Celtis australis), crveni kesten, mečja leska, platan, vodeni čempres, crvena šljiva i mnoge druge.